25 december 2018
Het grote DOE-HET-ZELF-KERSTDINER verhaal.
Als volleerde keukenartiesten manoeuvreerden de koks langs de keukenapparatuur, de ingrediënten en langs elkaar, af en toe bedelend om een paar minuten oventijd. Dan ging er weer een bril omhoog of verscheen er een frons op het voorhoofd als er heel precies gelezen moest worden in de recepten. En soms moest er iets bijgeschreven worden
Het werk was haarfijn verdeeld; bij elk recept horen natuurlijk bepaalde talenten en laat die nou het beste tot hun recht komen als er per gerecht een man en een vrouw samenwerken. Ieder had een mooie schort, maar…. Niemand, maar dan ook niemand, mocht met de schort aan aan tafel verschijnen. En ja, er moest natuurlijk ook wel iets ontkurkt worden en ondanks deze strenge bewaking wist hij toch de kruk tegen het plafond te schieten
Tussendoor deden we spelletjes. Bij eentje moesten we kiezen tussen waarheid, doen en durven wat er uiteindelijk toe leidde dat we ter polonaise togen in de straat. Tot verbazing natuurlijk van een enkele wandelaar.
Tijdens het diner kwam ook de vraag naar voren: wie is hier de grootste kerstsmurf
We kwamen er niet . Maar met het mes op tafel en nog een glas wijn
En nog even het reglement geraadpleegd 
En met een kort werkoverleg 
Kwam de jury er wel uit
We verklappen het natuurlijk niet. Familiegeheim.
En dan om niet te vergeten welke lekkere gerechten we gegeten hebben: de recepten. Ze zagen er na gebruik niet allemaal even lekker meer uit. Maar dat was op papier; de werkelijkheid was verrassend lekker. Het moet wel gezegd zijn dat Joke en Louis er op papier wel een potje van maakten.
De recepten
Het was in één woord: FEEST