Het zat al zo lang in het vat.
Ooit vertelde Koen me enthousiast dat hij zelf werk had geregeld in de wasserij en na een tijdje werd dat werk (in de ochtend) uitgebreid met de middag. Koen was er trots op. We spraken af dat ik een keer naar Venlo zou komen om een reportage te maken van zijn werkzaamheden. Dat gebeurde op vrijdag 7 juli.
De mentor van Koen bezorgde me een contactpersoon en zij werd de verbindingsvrouw met de mensen van de wasserij. Dat verliep prima. Mijn bezoek werd enkele keren uitgesteld en in de tussentijd kregen we de mededeling dat het aantal dagdelen dat beschikbaar was voor activiteiten zou worden verminderd. Met deze maatregel werd het aantal dagdelen op de wasserij voor Koen teruggebracht van 2 naar 1. Alleen de vrijdagochtend blijft over. De organisatie moet keuzes maken.
Maar goed, ik met Koen z’n auto naar Venlo. Om 08.30 uur aangebeld bij Koen en die zat al klaar.
Op weg naar de uitgang keek ik even op het prikbord in de hal . Daar hing een reclamebordje van wasserij Joli.
Dus ik vroeg aan Koen: gaan we daar naar toe? Nee, dat was een concurrent.
Dus op naar de eigen wasserij.
Oh nee, eerst nog even dit. Zie je dat bordje? 
Dat gaan we zien.
Om 09.00 uur togen we naar het gebouw van de wasserij.
De wasserij is vlakbij. Op een pleintje waar meer voorzieningen zijn ondergebracht. Boven de deur hangt een bord.
ós Washoës. 100% Witte Steen
Ter toelichting: deze wasserij is alleen voor de bewoners van de Witte Steen. Niet voor andere afdelingen van de Zorggroep en ook niet voor de ‘algemene was’.
De wasserij draait drie dagen in de week. Per dagdeel zijn vijf bewoners aan het werk. Er is vaste begeleiding van een medewerker en een vrijwilliger.
Vandaag had iemand anders dat gedaan maar Koen deed dat eerder ook, het ophalen van de was in de andere appartementen. Daar is een speciale kar voor en daar is dan weer een speciale pen voor op de rolstoel gemaakt. Dit is blijkbaar leuk werk en daarom hebben we voor de gelegenheid de kar achter de rolstoel van Koen gehangen.
Daar gaan we dan. De was wordt gesorteerd en in kratten gedaan
dat doet een medebewoner van Koen. Als dat klaar is kunnen de wasmachines draaien.
Terwijl dat gebeurt is er koffie. Het hoogtepunt van de ochtend, volgens Koen. Samen om de grote tafel. Met wat lekkers erbij. Dat is natuurlijk gezellig en het is jammer dat ik daar geen foto’s van kan publiceren op de website.
Koffie? Nou, dat dachten we. De bekertjes waren op.
Gelukkig heeft Koen ervaring opgedaan met koerieren tussen het restaurant en de bewoners en dus was hij de geroepen man. Hij meldde zich dan ook direct. We moesten even op en neer naar het Activiteitencentrum waar we natuurlijk weer oude bekenden tegenkwamen, maar ja, waar kom je die met Koen niet tegen. Het lijkt erop dat iedereen op het complex, dat toch best groot is, Koen wel kent.
Ook passanten. Het gebeurde pasgeleden nog dat ik via deze website een bericht kreeg van mensen die op het terrein waren gekomen met de camper om te pauzeren en koffie te drinken. Ze stuurden een foto mee van henzelf met Koen; hij was gezellig even langsgekomen voor een praatje en dat vonden ze zo leuk dat ze er een foto van maakten.
Terug naar de bekers.
Die hadden we snel gevonden
En dan is er toch koffie.
Als het programma van de wasmachine gereed is, kan Koen aan het werk.
De belangrijkste taak van Koen is het leeghalen van de wasmachines. Even goed taxiën om in de goede positie te komen – dat is echt nodig – en dan kan de was worden uitgehaald. Best een zware klus, want helemaal perfect zit Koen er natuurlijk niet voor. Maar hij is sterk genoeg.
Uiteindelijk: klus geklaard.
Nu kan deze bak naar de droger en kunnen de sokken bij elkaar worden gezocht worden. Ook een taak die Koen kan uitvoeren.
Na de droger kan de was gevouwen worden. Een activiteit die Koen kan doen is vouwen van shirts. Daar hebben ze een speciale mal voor. De flappen vouw je in en uit. Ik hoop dat jullie snappen hoe het werkt; ikzelf heb het die ochtend niet gezien, Koen is daar niet aan toegekomen.
Overigens kunnen de bewoners die daartoe in staat zijn zelf hun was komen ophalen en vouwen in de wasserij.
O, ja. Het komt wel eens voor dat er een label ontbreekt of kwijt geraakt. Dan maken ze daar ter plekke een nieuw.
Tussendoor gebeurt er een aantal werkzaamheden, zoals het vullen van de zeepkuipjes. Keurig op een plateautje voor de volgende was. Koen kan dit werk niet doen; daar heb je echt een goede fijne motoriek voor nodig. Zoals deze ex-dartspeler (semi-prof geweest) die natuurlijk wel een vaste hand heeft. Deze jongeman oefent overigens weer in darten en hij wil ook wel op de website van Koen als hij een keer speelt. zo vertelde hij. Koen vindt het goed.
Om te voorkomen dat er was kwijt raakt, hebben ze een rek gemaakt en daar hangen labels aan met de namen van alle bewoners van de Witte Steen. Dat label gaat met de waspartij mee: het wordt aan de wasmachine gehangen en gaat mee naar de droogtrommel en daarna mee met de krat.
Het werk verloopt goed georganiseerd.
En het was er gezellig.
Wat wil je ook met zulke medewerkers
Voor deze week zit het erop. We gaan naar Diessen.
Groetjes