Komt dat zien.
Koen zit in een theatergezelschap in Venlo, ONS GENOEGEN geheten en op 8 november hadden ze uitvoering van het stuk over de familie Koekwous. Koen had de rol van Vader die hij met verve speelde. Ze gingen met z’n allen naar Zandvoort, maar de kinderen..
wilden niet mee. Ze wilden eigenlijk niks, ja, naar Spanje. Er moest dus af en toe stevig worden ingegrepen, ook door vader Koekwous.
Ik mocht vooraf achter de coulissen kijken en moest even zoeken naar Koen
De zaal was gezellig vol, ik had tijd om het decor goed te bekijken en er werd een drankje rondgebracht. 
En, tadaa, daar kwamen de acteurs. Koen kwam samen op met Peter, die de rol had van verteller van het verhaal. 
Peter nam het woord. Het spel was begonnen.
Met z’n allen in de bus. Koen, als vader Sjraar, voorop.
De familie Koekwous gaat op vakantie. Naar Zandvoort en daar hoort natuurlijk het bekende lied bij: We gaan naar Zandvoort, al aan de zee…..
Het is vrijdag de 13e dus dat belooft niet veel goeds voor deze wel heel bijzondere familie. Koen als vader en behalve moeder Bep gingen ook opa en oma mee, ome Wiel en de kinderen Johnny, Carlo, Miep en Harrie. Deze laatste is gameverslaafd, daar hebben ze dus geen kind aan.
De kinderen hebben er totaal geen zin in; die willen liever naar Spanje. Dit ongenoegen wordt duidelijk kenbaar gemaakt door mopperen en schelden. Koen grijpt in: OPHOUDEN !!!!!!!!
Als oma dreigt met naar huis te gaan als ze zich niet gedragen beginnen ze met z’n allen te juichen.
Er gebeurt vanalles. Zo komen ze zonder benzine te staan en moeder Bep krijgt van vader Srjaar de schuld natuurlijk.
Met de jerrycan naar de pomp, waar ome Wiel nog even een fles whiskey jat.
Na veel gedoe en gemopper komt de familie in Zandvoort aan. Vader en moeder gaan de tent opzetten. Met het liedje ‘op de camping…’ kan de vakantie beginnen. Eerst een kip op de BBQ, maar dat blijkt een plofkip te zijn, dus die gooit ook al roet in het eten.
Gevolg: iedereen met honger naar bed maar met z’n allen zingen ze ‘houd er de moed maar in…’
Opa en oma maken ruzie, de kinderen maken een hoop herrie en spelen harde muzioek en dan zit er voor Koen in zijn rol als vader niets anders op dan heel hard ‘kop houden’ te roepen. Moeder Bep sust de boel weer en moet naar de wc maar ze vergeet haar billen af te vegen.
De volgende dag. Op naar het strand. Dachten ze, want de kinderen gingen niet mee. Bep en opa gaan wel en opa gaat zwemmen maar zwemt tegen een haai op en moet met een zwemband door Bep worden gered.
Dat is voor moeder Bep de druppel. Ze heeft het gehad, ze is er klaar mee en wil naar huis, naar haar gemakkelijke stoel en haar wasmachine. Iedereen juicht en dat is het einde van de vakantie op camping Het Einde. Daar hoort natuurlijk een lied bij: ….. dat doet de deur dicht.
Applaus. En terecht.
Na afloop van het stuk waren er tal van optredens met artiesten die grote bekendheid hebben in De Witte Steen, dat was te horen aan het meezingen van de liedjes. 
Na het eten werd er nog lang doorgegaan met een ‘foud feesje’
Een succesvol optreden en een gezellige boel. Leuk dat ik er bij kon zijn.
Oh ja, Koen, nog een klein aandachtspuntje: volgende keer wel afschminken als je naar een feestje gaat.
Louis