Evert Thielen
Op dinsdag 14 mei 2019 zijn we met Koen en Joke en Piet naar het Limburgs Museum geweest voor een tentoonstelling van Evert Thielen.
Een vriend van ons had ons attent gemaakt op deze schilder die hij ‘zijn favoriet’ noemde. Een schilder uit de stroming van het realisme, dus wat mij betreft de moeite waard om er meer over te weten. Evert Thielen is een nog levende schilder en deze grote tentoonstelling in Venlo had een reden: hij is in Venlo geboren. Niet dat hij er lang heeft gewoond, maar toch.
Als je iets meer over deze schilder wilt weten: http://www.evertthielen.com/index.php
We hadden vooraf kaartjes besteld op Internet, want de bezoekers moesten voor een een bepaald tijdstip reserveren anders zou het museum op enig moment te vol worden. En dan zie je natuurlijks niks. Het betekent wel dat er grote belangstelling was en dat hebben we ook gezien.
Precies om 11.00 uur waren we bij Koen, in Venlo, big city. Koffie en koekjes ! Je had het goed gepland.
Tijdens de koffie kwam ons gesprek op de Europese verkiezingen. Omdat er op het complex geen stemlokaal zal zijn ging je iemand machtigen om voor jou te stemmen. Attent van je, maar dat gaat niet zomaar. Daar moet je een formulier voor invullen en daarvoor moet je terecht bij het openbaar lichaam. Wat een woord; we hebben in een deuk gelegen. Marijke ging bellen naar de gemeente als jouw ‘vervangende moeder’ en het gaat dus geregeld worden. Je stem gaat niet verloren.
Op de tentoonstelling zouden we overigens nog vele openbare lichamen te zien krijgen. Vele ook naakt, maar dit terzijde.
Chalon kwam nog even langs en zij heeft geprobeerd er achter te komen hoe het met je tablet zit. Nou, dat zit nog.
Eerst lunchen met heerlijke soep en worstenbroodjes bij jou in je appartement en vervolgens op weg naar het Limburgs Museum; jij en Piet met de taxi en wij met de auto daar achteraan. Mooi op tijd allemaal. Naar de tentoonstelling, dat ging niet zomaar.
Voordat we goed en wel binnen waren werden we verrast: DE MEESTER ZELF KWAM VERTELLEN OVER ZIJN WERK.
Het was bijzonder en indrukwekkend. Een kunstenaar in een net pak, met stropdas, keurig geknipt en geschoren; ik heb ze wel eens anders gezien, kunstenaars. Deze Evert Thielen is kunstenaar en ook een echte ambachtsman. Hoe knap en precies hij schildert, soms lijkt het of je naar een foto kijkt, maar dan anders. Hij vertelde ook – het idee alleen al – dat hij werken had meegebracht waar hij 4,5, 5 en zelfs 8 jaar aan gewerkt heeft. Hij nam ons mee naar zijn ‘veelluiken’. (Geïnspireerd door de gebroeders van Eijck: (https://nl.wikipedia.org/wiki/Het_Lam_Gods_(gebroeders_Van_Eyck)
Grote werken, die van Thielen, tot aan het plafond, met openslaande panelen die ook die hele precieze, gedetailleerde schilderijen bevatten.
Het moet me wel even van het hart dat de museumbezoekers zo gretig waren het allemaal te volgen en de fotograferen dat Koen en nog een andere rolstoelrijdster net niet onder de voet werden gelopen. In elk geval hebben we bij het vertellen door Evert Thielen meestal niet veel gezien.
Dat hebben we later wel weer goed kunnen maken.
Na het bezoek hebben we nog koffie gedronken in het restaurant.
en om 16.30 uur stond de taxi voor. Jij naar huis, wij naar huis. Het was een gezellige dag. Voor herhaling vatbaar. Hebben we afgesproken.
Misschien bij De Pont? Bij dit schilderij van Evert Thielen (links) moest ik denken aan de videofilm van Bill Viola die in het De Pont museum te bewonderen is. Een idee voor een volgende keer.
Louis