Beste volgers van Koen,
Ik was het al zo lang van plan: een keer met Koen naar een hockeywedstrijd of voetbalwedstrijd van een van onze kleinkinderen. Het kwam er niet van. Maar sinds ik regelmatig Koen ophaal in Venlo, zag ik mijn kans schoon om samen met Marijke naar een wedstrijd van Meike, onze oudste kleindochter, te gaan kijken; ze speelde op zondag 25 oktober tegen Delta-Venlo.
Dat moesten we natuurlijk wel voorbereiden. Koen is een dag eerder naar huis gekomen, dus konden we de 25e rechtstreeks naar sportpark Vrijenbroek rijden, de thuishaven van Delta-Venlo. Vooraf nog via de mail gevraagd of het voor Koen goed bereikbaar is en of er aangepast sanitair is. Heel snel kregen we een positief antwoord. En er was ook nog een lift, mocht dat nodig zijn, vermeldde contactpersoon Marian. We waren gerustgesteld. Marian vond het leuk dat we kwamen; het was jammer dat ze er op die zondag niet zou zijn.
Eigenlijk moest alleen het weer nog meewerken. Nou, die geruststelling kregen we pas toen we bij het veld waren. De voorspellingen waren de hele voorgaande week onheilspellend geweest; storm was eerder denkbaar dan zon. Het weer is uiteindelijk erg meegevallen; het bleef droog en wij dus ook.
De wedstrijd zou beginnen om 12.45 uur. Thuis in Diessen eerst nog koffie gedronken. Op tijd vertrokken en omdat er op zondag op onze route veel minder verkeer is, kwamen we ruimschoots op tijd aan. Volop plaats om te parkeren en de rolstoel uit de auto te zetten. Een groot sportcomplex met veel ruimte. Voor de zekerheid toch maar wat paraplu’s meegenomen, want er hingen dreigende wolken, zoals je ziet.
Een mooie grote hockeyaccommodatie. Delta-Venlo is dan ook de grootste sportclub van Limburg met meer dan 1800 leden en de accommodatie is nieuw.. Straks meer over het complex.
Ho, daar lag plotseling obstakel 1. Een draaipoort. Maar een bereidwillige mevrouw liep voor ons uit en ontdekte dat de grote poort niet op slot zat.
Samen oplopend ontdekten we dat moeder en dochter uit Oisterwijk komen en dat dochter een medespeelster van Meike is, opgeroepen als reserve want er waren speelsters geblesseerd. Het was met deze ontmoeting alvast een gezellige start.
Zo, we waren binnen. Hoewel het een wedstrijd is op het op een na hoogste niveau van Nederland, hoef je niet te betalen. Een groot voordeel daarvan is: geen oponthoud.
Een groot clubhuis hebben ze en daar moesten we naar binnen en konden vandaar naar het terras, vanwaar we de wedstrijd konden volgen, zo werd ons verteld. Prima oprit voor Koen en de dubbele deur werd voor ons open gedaan toen we eraan kwamen. We werden zeer gastvrij ontvangen en er werd ruimte gemaakt voor ons in het clubhuis (waar het druk was) en op het terras. Met een prima uitzicht op het veld. De wedstrijd was nog niet begonnen; we waren mooi op tijd.
Marijke en ik konden zitten terwijl we naar de wedstrijd keken. Dat zijn we niet gewend; het voelde als luxe. Het was gezellig op het terras en hoe prima zaten we daar. Mocht het nog gaan regenen dan konden we gemakkelijk naar achter onder het afdak gaan. Het gebeurde gelukkig niet.
En in de pauze hadden we koffie 
Het duurde niet lang of we kregen gezelschap aan onze tafel. Na een paar woorden wisten we: deze heren horen hier thuis. Naast mij zat een ex-voorzitter en hij was in gezelschap van twee vrienden die met hem bij de veteranen speelden. Ze vertelden voluit op mijn vragen over de club. Behalve dat ze uitgebreid vertelden hoe verknocht zij aan de club zijn, wisten ze veel over de geschiedenis van de vereniging. Ze dronken er gezellig een biertje en een wijntje bij.
Het werd ons dus aan die tafel al heel snel duidelijk dat Delta Venlo niet zomaar een clubje is maar een grote organisatie. Een vereniging met een goede sfeer, goed georganiseerd, veel vrijwilligers, een gezellige plek voor heel veel mensen. Afijn: je kunt het op de website zien. Dit mooie complex legde de gemeente aan na een fusie van 3 verenigingen, ongeveer vijf jaar geleden. In 2028 vieren ze 100-jarig bestaan. https://www.hcdeltavenlo.nl/
Ook bleken ze toevallig (?) veel te weten over de Zorggroep Noord-Limburg en het complex waar Koen woont. En hoe kwam dat? Zij kenden als mensen van deze streek de ex staatssecretaris Bartels, die ervoor gezorgd heeft dat de zorgorganisatie zich op dit terrein kon huisvesten. Nou, daar kan Limburg (en Koen ook) blij mee zijn want Koen woont in een prachtige omgeving.
Deze man heeft veel betekend voor de regio. https://www.parlement.com/biografie/dr-ajh-louis-bartels
We kwamen aan deze tafel niet uitgepraat. Heel gezellig, maar …
De wedstrijd was intussen begonnen
Ja, en toen kregen we het. Wij zijn natuurlijk supporters van Were Di en Koen woont in Venlo en voelt zich daar prima thuis. Wat moeten we daarmee bij een doelpunt, bij spannende momenten, bij bijna goals, bij strafcorners. Het bleek niet eenvoudig. Twijfels bij Koen. Gespleten tussen Meike en Venlo. Tijd om te plagen en te lachen. De sfeer op het terras was gemoedelijk; de mensen vlakbij ons konden onze rivaliteit wel waarderen.
Het was spannend, de wedstrijd ging op en neer; Delta Venlo was iets sterker.
Koen kon juichen toen Delta Venlo 1-0 scoorde. Marijke en ik niet natuurlijk. Onze troost: het was een goed doelpunt en ook wel verdiend, vonden wij, ondanks dat Were Di kansen kreeg.
Het werd ook de eindscore. Teleurstellend voor Were Di want die staan hoger op de ranglijst, zij hadden dus in theorie moeten winnen, maar sport is geen theorie en wedstrijden zijn gelukkig niet voorspelbaar.
Were Di was ontevreden, ze hadden de P in. Maar toen gebeurde er iets waar sport ook over gaat. Ondanks de nederlaag en een blessure uit een vorige wedstrijd ging Meike met Koen op de foto. En dat wilde Erik, de trainer, ook. Ze bedankten Koen voor zijn bezoek. Hij hield er bovendien met een poster van het team een blijvende herinnering aan over.
Een mooi gebaar. Koen is er blij mee. Dank jullie wel.
Mooi moment.
De poster.
Het was een bijzondere dag met Koen. We gingen tevreden naar huis.
Gelukkig hadden we de paraplu’s niet nodig.
Tot een volgend bericht van Koen.
Louis