Koenpad Tilburg
‘Als de weg een naam heeft is er een bestemming’. Dat was het motto van de feestelijke bijeenkomst die op zondag 8 juli 2018 was georganiseerd voor de officiële opening van het Koenpad te Tilburg
Om klokslag 11.00 uur heette Louis ons allemaal van harte welkom. Een speciaal welkom voor mij omdat ik in dit festijn een hoofdrol speelde. Hij vertelde dat ook burgemeester Weterings van Tilburg, Mark Rutte en Wladimir Poetin wel hadden willen komen maar dat er een bewuste keuze was gemaakt voor het fantastische gezelschap dat er nu was: mijn intimi, zullen we maar zeggen.
Louis had een motto bedacht: Als de weg een naam heeft is er een bestemming. Dat stond ook op het bordje dat aan de paal hing. Vervolgens filosofeerde hij dat er zoveel wegen zijn:
Er is een levensweg, een weg omhoog, de weg naar geluk.
Soms is er geen weg terug of zie je te veel beren op de weg.
Uitdrukkingen die zo oud zijn als de weg naar Kralingen.
Sommigen zijn goed in het vragen naar de bekende weg, daarbij wordt ze vaak geen strobreed in de weg gelegd en logisch dat je dan de weg kwijtraakt.
Weer anderen zoeken de gulden middenweg. Of timmeren aan de weg of zoeken de weg naar God,
niet altijd beseffend dat Gods wegen ondoorgrondelijk zijn. Daarom beweren ze maar dat alle wegen naar Rome leiden.
Over ‘de straat’ valt ook nog wel wat te zeggen, aldus Louis, maar dat lag vandaag niet op zijn weg, het past ook niet in zijn straatje . Want er kwam iets anders op zijn pad. Een pad.
Hij zag dat er ook een levenspad is. Dat je het verkeerde pad op kunt gaan of van het padje kunt geraken. Dat je het hazenpad kunt kiezen, dat je pad over rozen kan gaan of juist niet. HET KOENPAD KWAM OP ZIJN PAD.
Waarom het Koenpad
Heel eenvoudig, aldus Louis. Toen er een nieuwe schutting werd gezet was de belangrijkste eis dat de poort breed moest zijn. Die moest minimaal de breedte hebben van mijn rolstoel. En dan is de stap om het pad Koenpad te noemen niet zo ver meer.
Bij het bouwen van de nieuwe schutting bleek de straat ongeveer 50 centimeter lager te liggen dan de tuin. Dus loopt het pad omlaag, maar dat is maar schijn volgens Louis. Als je het anders bekijkt, dan loopt het gewoon omhoog maar dat is meer een filosofisch vraagstuk of een thema voor de dichter. Het is zo’n soort vraag of een boom er wel of niet staat ook als je hem niet ziet.
Het Koenpad staat nog niet op de stadsplattegrond. Op Google maps vind je het ook nog niet, en TomTom roept ‘ONBEKENDE BESTEMMING’ als je Koenpad invoert.
Maar het is er wel, en ik kreeg de sleutel overhandigd van de poort naar het Koenpad. Die sleutel is voor mij, ik kan er nu altijd in.
Vervolgens vroeg Louis aan mij om met een vloeiende beweging het naambord te onthullen en zo het pad officieel te openen.
Als ik dat succesvol zou doen zou daar ook een foto verschijnen.
Een foto van mijn website die staat voor de weg, nee, het pad, naar het universum, het pad naar de cloud. Het pad naar de eeuwigheid en de oneindigheid. Met mijn naam.nl.
Het lukte natuurlijk. Zo werd het een tweeslag. Het Koenpad geopend en mijn website de lucht in. Dat hebben we gevierd met Champagne en hapjes.
En… ik heb zelf ook een korte speech gehouden. Die luidt als volgt:
Lieve allemaal maar vooral Marijke en Louis
Ik ben heel vereerd en trots, maar ook geëmotioneerd, dat ik nu dit pad heb mogen openen.
De weg hier naar toe was lang en moeilijk.
Het verliep met veel hobbels.
Dankbaar ben ik dat jullie de afgelopen jaren zoveel paden voor mij hebben gebaand.
Ik hoop in de toekomst nog veel wegen met jullie te bewandelen en “ berollen”.
Op deze mooie dag, wil ik daarop drinken in goede gezondheid voor ons allemaal maar vooral voor Marijke haar 80e verjaardag . Proficiat.
PROOST!!
Het Koenpad ligt er nu rustig bij.
